Frontpage Slideshow | Copyright © 2006-2010 JoomlaWorks, a business unit of Nuevvo Webware Ltd.

GEORGIOS LIANOS

forgeorgelianosahepalogoΕρχόμενος στο Σύδνεϋ, εργάστηκε στην οικογενειακή επιχείρηση εμπορείας πινάκων και κατασκευής κορνιζών για πίνακες, μέχρι και σήμερα. Στην παροικία έγιναν γνωστοί ως τα τρία αδέλφια, αφού όλα τους τα χρόνια εργάστηκαν μαζί πάντα στην ίδια επιχείρηση την οποία ξεκίνησε ο μεγάλος αδελφός, ο Κώστας Λιανός το 1972, αρχικά συνεταιρικά με κάποιον άλλο. Το 1977 μπήκε στη δουλειά ο επόμενος αδελφός ο Θεόδωρος και το 1980 σε ηλικία 28 ετών, συμπληρώθηκε το τρίο με την είσοδο του Γεώργιου. Ο πρώτος καιρός στην Αυστραλία, παρ’ ότι δεν αντιμετώπισε κανένα από τα προβλήματα που είχαν οι πρώτοι μετανάστες και έχοντας έτοιμη δουλειά με τα αδέλφια του, παρ’ όλα αυτά ήταν δύσκολα, λόγω του διαφορετικού τρόπου ζωής. Και την ίδια μέρα να έφευγε Αυστραλία δεν θα του έλειπε. Η έλλειψη κοινωνικής ζωής για τον Γεώργιο Λιανό που είχε ζήσει τα νεανικά και φοιτητικά του χρόνια στην Αθήνα, ήταν δύσκολη. Ουσιαστικά τον κράτησε εδώ η παρουσία της οικογενείας του, που ήταν και ο λόγος για τον οποίο μετανάστευσε, αφού δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα εργασίας ή οικονομικό. Είχε ήδη την άδεια εκτελωνιστού που μπορούσε να του εξασφαλίσει ένα άνετο επάγγελμα. Στην πάροδο των χρόνων, διατήρησε τις φιλίες του από την πατρίδα και προσπάθησε να την επισκέπτεται όσο πιο συχνά μπορούσε.

Το 1988 νυμφεύθηκε την Ελένη Λιανού, η οποία έχει γεννηθεί στην Αυστραλία, αλλά μεγάλωσε στην Ελλάδα, φοίτησε σε αμερικάνικο κολλέγιο της Ελλάδας και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Γεώργιος Λιανός μυημένος στα κοινά ήδη από τα φοιτητικά του χρονια, με συλλόγους στην Αθήνα, αμέσως εντάχθηκε στο σύλλογο των Μεσολογγιτών στον οποίο ήταν μέλος ο αδελφός του.


ΑΧΕΠΑ
Το ευρύ πεδίο δράσης της ΑΧΕΠΑ του κίνησε το ενδιαφέρον και εντάχθηκε τον Οκτώβριο του 1988 στη Στοά ΗΡΑΚΛΗΣ στην οποία εκτέλεσε καθήκοντα προέδρου το 1992-93. Μετά από συντονισμένες προσπάθειες αναγεννήθηκε η στοά ΑΝΑΤΟΛΗ, της οποίας ήταν και ο πρώτος πρόεδρος το έτος 1993-94. Εν συνεχεία έλαβε μέρος σε πολλές επιτροπές και υποεπιτροπές. Προήδρευσε στην επιτροπή Δημοσίων Σχέσεων και ανέλαβε την ευθύνη της υποεπιτροπής για την ενίσχυση και την καθιέρωση της ελληνικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της ΝΝΟ και στο Πανεπιστήμιο Μακουώρι. Παράλληλα συμμετείχε στην Πολιτειακή Διοίκηση. Το 1996, ύστερα από παράκκληση του αειμνήστου Βασίλη Γεωργίου (υπεύθυνου του τμήματος ελληνικών του Πανεπιστημίου Μακουώρι), τον οποίο γνώριζε από τα παιδικά του χρόνια, ανέλαβε την προεδρία του Foundation. Πραγματοποιήθηκε έρανος στον οποίο σε ένα έτος συγκεντρώθηκαν $400.000 και κατόπιν συμφωνίας με το Πανεπιστήμιο, μονιμοποιήθηκε το τμήμα Ελληνικών.
Τη συμμετοχή του και το έργο που προσέφερε στο σκοπό αυτό είναι το πιο αγαπημένο του. Η ανταπόκριση του κόσμου και η απλοχεριά των Ελλήνων που συνάντησε τότε τον συγκίνησε αφάνταστα. Άγνωστοι τον σταματούσαν στο δρόμο και του έδιναν χρήματα για το πρόγραμμα. Συνειδητοποίησε την αγάπη του Έλληνα για τους μεγάλους σκοπούς, όπως ήταν η καθιέρωση της έδρας των Ελληνικών, από ανθρώπους που για οποιοδήποτε λόγω δεν είχαν συμμετοχή μεν στα κοινά, αλλά ανταποκρίθηκαν μπροστά σε ένα σημαντικό σκοπό.
Παρέμεινε ως πρόεδρος μέχρι το 2000 και ως απλό μέλος στη συνέχεια.
Στο τέλος του 1998 έγινε Αντιπρόεδρος  στην Πολιτειακή Διοίκηση και το Μάρτιο του 2000 μετά την παραίτηση του Πολιτειακού Προέδρου εκλέχθηκε στην Προεδρία και διατήρησε τη συγκεκριμένη θέση έως το τέλος του 2001.
Ως Πρόεδρος του AHEPA NSW Inc και πολιτειακός πρόεδρος το 2001 παρακολούθησε όλες τις συνεδριάσεις της Πολιτειακής Διοίκησης και των πέντε ανδρικών στοών και παρακολουθούσε επίσης το τμήμα της Νέας Ζηλανδίας από κοντά πραγματοποιώντας 3 ταξίδια σε ενάμισυ χρόνο. Το Κέντρο Ελληνικής Λογοτεχνίας και Ποίησης «Κωστής Παλαμάς» της ΑΧΕΠΑ στο Σύδνεϋ έγινε για τα επόμενα χρόνια η κυριότερη –και αγαπημένη- απασχόλησή του στο οποίο κατέχει τη θέση του Προέδρου. Σε όλες τις επιτροπές (εκπαίδευσης, μεσογειακής αναιμίας, διαβήτη, ανάπτυξης της ΑΧΕΠΑ, διασκέδασης, δημοσίων σχέσεων και ραδιοφώνου) είναι παρών στις συνεδριάσεις.
Παρά την πλούσια δραστηριότητά του στους κόλπους της ΑΧΕΠΑ, προτίμησε από συνειδητή επιλογή να μην εμπλακεί με άλλους φορείς και οργανισμούς γιατί πιστεύει ότι όταν κάποιος ανακατεύεται με πολλά και διάφορα, δεν μπορεί να αφοσιωθεί και να αποδώσει στο έργο που αναλαμβάνει. Πιστεύει στην εξειδίκευση και στην σταθεροποίηση σε συγκεκριμένους σκοπούς γιατί έτσι υπάρχει μεγαλύτερη απόδοση. Τα έργα για να πραγματοποιηθούν χρειάζονται χρόνο. Γι’ αυτό και τις περισσότερες φορές αποτυγχάνουν διάφορες ενέργειες φορέων της παροικίας, γιατί «…όλοι θέλουν να ασχολούνται με όλα» όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Απαραίτητο στοιχείο για να πετύχει κάποιος στη ζωή του, είναι για τον Γιώργο Λιανό, να αγαπά κανείς από που κάνει. Είτε είναι η εργασία του, είτε το χόμπυ του, είτε οποιαδήποτε εξωεπαγγελματική δραστηριότητα, όπως η ενασχόληση με τα κοινά. Ο,τι δει υπολογιστικά στη ζωή του ο άνθρωπος θα τον πάει μέχρι ένα σημείο. Με ό,τι έργο καταπιάνεται κάποιος πρέπει ο ίδιος πρώτα να παίρνει από αυτό ευχαρίστηση.
Η επαφή του με διάφορα πρόσωπα τον δίδαξε ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένα διαρκές πάρε-δώσε. Παίρνουμε και δίνουμε σε όλα τα επίπεδα. Ιδιως από όσους έχουμε διαφορετικές απόψεις μπορούμε να μάθουμε κάτι περισσότερο αλλά και να εντοπίσουμε τα λάθη μας. Οι «ευθείς» αντιπαλοί μας μπορούν να μας υποδείξουν κάτι που οι φίλοι από αγάπη να μη θέλουν να μας το πουν. 
Όσο αφορά τα θέματα της ελληνικής παροικίας μόνο μέσα από συνεργασία των φορέων θα μπορέσουν να προωθηθούν λύσεις. Τα έργα πρέπει να τα αναλαμβάνουν αυτοί που έχουν εξειδίκευση πάνω στο θέμα και να δίνεται το μάνατζμεντ στα πρόσωπα που γνωρίζουν πως να το κάνουν. Δεν υπάρχει σωστή προώθηση.

Η πλέον αξέχαστη εμπειρία της ζωής του όμως ήρθε από άλλο χώρο. H συμμετοχή του στην λαμπαδηδρομία της Ολυμπιακής φλόγας υπήρξε η μεγαλύτερη συγκίνηση που έχει ζήσει ποτέ.
Τα τελευταία 23 χρόνια παρακολουθεί τον εκμοντερνισμό της Αυστραλίας, ο οποίος κατά τη γνώμη του οφείλεται στις νέες ιδέες που έφεραν οι νέοι της χώρας με τα πολλά ταξίδια τους στο εξωτερικό. Από το ’70 και μετά και τα νέα παιδιά τα οποία τα περισσότερα κατάγονταν από Ευρωπαϊκές χώρες λόγω των μεταναστών γονιών τους, έφεραν με τα ταξίδια τους φρέσκιες ιδέες και άλλαξαν την όψη της χώρας.
Εντυπωσιακή επίσης θεωρεί και την εξέλιξη στον ελληνικό χώρο και ιδιαίτερα σε έργα υποδομής και οργάνωσης. Οι δεκαετίες του ’50 και του ’60 που ήταν πολύ δύσκολες για την Ελλάδα αφού ήταν ένα κράτος δίχως πόρους, μπορεί να έχουν μείνει χαραγμένες στις μνήμες μερικών που την άφησαν και την κατηγορούσαν. Η σημερινή μεταμόρφωση της Ελλάδας πιστεύει πως οφείλεται στην επαναστατική καθιέρωση το ‘64-65 της ελεύθερης (δωρεάν) παιδείας. Όλα τα παιδιά μορφώθηκαν και αυτή η γενιά είναι που έφερε την αλλαγή του πνεύματος στη δεκαετία του ’80. Στο Γυμνάσιο του Γιώργου Λιανού φοιτούσαν 200 περίπου παιδιά και με την εισαγωγή της δωρεάν παιδείας έφτασαν μέσα σε ένα χρόνο τα 800. Έχει ο κόσμος συνηθίσει να τα μετρά όλα με επενδύσεις σε χρήμα, αλλά εκείνη ήταν η μεγαλύτερη επένδυση στον ελληνικό χώρο γιατί έγινε στο πνεύμα και καρποφόρησε τα αμέσως επόμενα χρόνια.
Αν είχε την ευκαρία να γνωρίσει κάποια πρόσωπα ο πρώτος θα ήταν ο Κωστής Παλαμάς, τον οποίο θεωρεί πέρα από λογοτέχνη ως το καλύτερο φιλόσοφο της νεότερης Ελλάδας. Έγραψε ιστορία ακόμη και με το θάνατο και την κηδεία του και έθεσε τα θεμέλια της σωστής  δημοτικής γλώσσας. Κατόπιν σε ένα φανταστικό ταξίδι στο χρόνο θα ήθελε να γνωρίσει τους μεγάλους φιλοσόφους της αρχαίας Ελλάδας, από Πλάτωνα και Ισοκράτη μέχρι τους παλαιότερους Πυθαγόρειους.
ΚΩΣΤΑΣ ΛΙΑΝΟΣ
Ήρθε στην Αυστραλία το 1964. Έκανε διάφορες εργασίες αρχικά και στη συνέχεια συνεταιρικά ξεκίνησε μπίζνες με εμπορίας ειδών οικιακής χρήσης, κυρίως μαχαιροπήρουνα. Στην συνέχεια οι συνεταίροι του ξεκίνησαν δουλειές με νυχτερινά κέντρα αλλά ο Κώστας γρηγορα αποχώρησε γιατί δεν του άρεσε η νυχτερινή ζωή.
Το 1977 ήρθε από την Ελλάδα και ο Θόδωρος.

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

oeega2


obituaries3

book100

thegreektips

adv-160x300

GUEST WRITERS

©2013 GreekAustralian.com.au. All Rights Reserved
Design by Orama Communications